Verkeersongeval. Schadevergoeding slachtoffer die het ongeval zelf gewild heeft. Cass. 23 januari 2026 (Recht op zaterdag)

Auteur: Marc Vandecasteele (Recht op zaterdag)

De visie van de rechtbank van eerste aanleg Luik (in hoger beroep) op 6 december 2023

Het vonnis stelt vast dat het slachtoffer “op de autosnelweg […] om het leven is gekomen nadat zij werd aangereden door [een vrachtwagen waarvan de burgerlijke aansprakelijkheid verzekerd was bij TVM Verzekeringen.

Het leidt uit de verklaring van de vrachtwagenbestuurder en die van de geciteerde getuigen af dat het slachtoffer plots van vóór een stilstaande bestelwagen op de pechstrook opdook, de eerste rijstrook overstak waarop de vrachtwagen reed en, hoewel de bestuurder probeerde uit te wijken, door de vrachtwagen werd aangereden.

Het vonnis oordeelt op grond van eigen motieven dat het slachtoffer, “door aldus te handelen, zich bewust moest zijn dat [zij] een ongeval zou veroorzaken en dat daaruit noodzakelijk schade moest voortvloeien”, en dat — door de motieven van het eerste vonnis over te nemen — oordeelt dat het niet “vereist is dat de betrokkene met zekerheid de dood heeft willen vinden”, maar dat het volstaat dat “zij het ongeval heeft gewild en dus de gevolgen heeft aanvaard die zij noodzakelijkerwijs als zwaar kon voorzien”.

Het standpunt van het Hof van Cassatie

Krachtens artikel 29bis, §1, eerste lid, van de wet van 21 november 1989 betreffende de verplichte aansprakelijkheidsverzekering inzake motorrijtuigen, worden bij een verkeersongeval waarbij een of meer motorrijtuigen betrokken zijn, op de plaatsen bedoeld in artikel 2, §1, met uitzondering van de materiële schade en de schade die de bestuurder van elk betrokken voertuig zelf heeft geleden, alle schade geleden door de slachtoffers en hun rechthebbenden als gevolg van lichamelijk letsel of overlijden, met inbegrip van de schade aan kleding, hoofdelijk vergoed door de verzekeraars die overeenkomstig die wet de aansprakelijkheid van de eigenaar, de bestuurder of de houder van de motorrijtuigen dekken.

Het zesde lid van dit artikel bepaalt dat slachtoffers ouder dan veertien jaar die het ongeval en de gevolgen ervan hebben gewild, geen beroep kunnen doen op de in het eerste lid bedoelde bepalingen.

Uit de voorbereidende werkzaamheden blijkt dat deze bepaling strikt moet worden geïnterpreteerd en dat de daarin voorziene uitsluiting enkel van toepassing is op personen die de door het ongeval veroorzaakte schade hebben gewild.

Omdat het vonnis niet vaststelt dat zij de door het ongeval veroorzaakte schade heeft gewild, schendt het vonnis artikel 29bis WAM.

Lees hier het arrest