Vergoeding verschuldigd door de verzekeraar voor post-traumatische stress van een politie-inspecteur na een aanslag? Cassatie-arrest van 6 februari 2025 (Recht op zaterdag)

Auteur: Marc Vandecasteele (Recht op zaterdag)

De feiten

Dhr. H. is hoofdinspecteur bij de gerechtelijke politie, federaal, afdeling Moordzaken.

Op 22 maart 2016 werd hij opgeroepen om in te grijpen om de politie te ondersteunen na de gepleegde terroristische aanslagen dezelfde dag op de luchthaven van Zaventem en het metrostation Zaventem Maelbeek.

Hij was met name verantwoordelijk voor het uitvoeren van het onderzoek en de metingen van het geheel van sporen en aanwijzingen in het metrostation Maalbeek. Sinds deze interventie geeft hij aan  last te hebben van stress (posttraumatisch), gekenmerkt door nachtelijke angst en concentratiestoornis.

Op 5 september 2016 werd hij erkend als slachtoffer op 22 september maart 2016 van een arbeidsongeval, waardoor een gedeeltelijk permanente arbeidsongeschiktheid ontstond van 2%.

Ethias is de objectieve burgerlijke aansprakelijkheidsverzekeraar van de MIVB, exploitant van het metrostation, in overeenstemming met de wet van 30 juli 1979 met betrekking tot de preventie van branden en explosies, evenals de verplichte verzekering van burgerlijke aansprakelijkheid in dezelfde omstandigheden.

Op 18 februari 2020 heeft dhr. H. Ethias gedagvaard om te verschijnen voor de rechtbank van eerste aanleg Henegouwen, afdeling Charleroi, maar hij werd in het ongelijk gesteld.

In beroep werd Ehias wel veroordeeld tot een voorlopige schadevergoeding van €1., waarna Ethias Cassatieberoep instelt.

De visie van het Hof van Cassatie

Voor zover Ethias zich beroept op de schending van artikel 7, § 2, van de wet van 30 juli 1979 met betrekking tot de preventie van branden en explosies, evenals de verplichte verzekering burgerlijke aansprakelijkheid in dezelfde omstandigheden en het KB van 28 februari 1991 betreffende de inrichtingen onderworpen aan in hoofdstuk II van deze wet, is het middel niet-ontvankelijk.

Voor het overige, onder de voorwaarden van artikel 8, paragraaf 1, van de wet van 30 juli 1979, zijn de natuurlijke of rechtspersonen bedoeld in artikel 7, § 2, objectief verantwoordelijk voor zowel lichamelijk letsel als materiële schade veroorzaakt aan derden door brand of ontploffing, onverminderd ieder verhaal van het gewoonterecht tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor het verlies.

Omdat deze wet niet specificeert wat er wordt verstaan onder lichamelijk letsel moet deze term worden begrepen in de zin die de wet eraan geeft, dus lichamelijk letsel omvat ook de aantasting van de integriteit, fysisch en psychologisch.

En er is dus geen reden om een vraag aan het Grondwettelijk Hof te stellen.

Voor het overige, onder de voorwaarden van artikel 8, paragraaf 1, van de wet van Op 30 juli 1979 zijn de natuurlijke of rechtspersonen bedoeld in artikel 7, § 2, objectief verantwoordelijk voor zowel lichamelijk letsel als materiële schade veroorzaakt aan derden door brand of ontploffing, onverminderd ieder verhaal tegen degenen die verantwoordelijk zijn voor het verlies. In het tweede lid wordt de Koning opgedragen dit te doen en het maximumbedrag van deze objectieve aansprakelijkheid vast te stellen.

Ethias stelt dat artikel 8, lid 1, van de wet van 30 juli 1979 de artikelen 10 en 11 van de Grondwet schendt doordat personen die hun aanwezigheid in of nabij de inrichting niet aantonen op het moment van het verlies het voordeel genieten van hetzelfde objectieve aansprakelijkheidsregime.

Dit is een onjuiste interpretatie van artikel 8, lid 1, van de wet van 30 juli 1979.

Lees hier het arrest