Onduidelijk contractbeding? Niet automatisch ongeldig (Monard Law)

Auteurs: Beau Gijbels & Clément Claesens (Monard Law)

Onduidelijke contractvoorwaarden leiden vaak tot discussie, zeker in consumentenrelaties. Maar betekent een onduidelijke clausule ook meteen dat ze ongeldig is? In een arrest van 29 januari 2026 brengt het Hof van Cassatie hierover meer duidelijkheid. Het Hof bevestigt dat een gebrek aan transparantie niet automatisch leidt tot een onrechtmatig beding.

1. De feiten in een notendop

Een consument had een effectenrekening bij een Belgische bank. Enkele jaren later besliste hij om van bank te veranderen en zijn portefeuille over te dragen. De bank rekende daarvoor een kost aan van 150 euro per effectenlijn.

De consument weigerde deze kost te betalen. Volgens hem waren de contractvoorwaarden niet duidelijk. In de algemene voorwaarden meende de consument te kunnen lezen dat hij zijn relatie met de bank kosteloos kon beëindigen, mits naleving van een opzegtermijn van één maand. In andere contractdocumenten, zoals de tarievenlijst, bleek echter dat aan de transfer van elke effectenlijn een kost verbonden was van 150 euro.

Omdat die informatie verspreid was over verschillende documenten, vond de klant dat een gemiddelde consument de samenhang niet kon begrijpen. Het Hof van Beroep te Antwerpen volgde deze redenering en verklaarde de betrokken clausules nietig wegens gebrek aan transparantie.

2. Het oordeel van het Hof van Cassatie

Het Hof van Cassatie bevestigde dat de transparantie van een contractueel beding een belangrijk element is bij de beoordeling van het onrechtmatig karakter ervan. Tegelijkertijd benadrukt zij dat dit slechts één factor is binnen een bredere beoordeling.

Volgens het Hof moet de rechter steeds nagaan of het beding, in het licht van alle omstandigheden, een kennelijk onevenwicht creëert tussen de rechten en plichten van de partijen. Een gebrek aan transparantie volstaat dus niet op zichzelf.

Met “kennelijk onevenwicht” wordt bedoeld dat het contractueel beding de consument duidelijk en aanzienlijk benadeelt. Alleen wanneer dat verschil merkbaar en onaanvaardbaar is, kan een beding als onrechtmatig worden beschouwd. Bij het toetsen van deze open norm moet de rechter dus in zekere mate terughoudend zijn.

Het Hof stelt uitdrukkelijk dat de beoordeling moet berusten op een globale analyse, waarbij onder meer rekening wordt gehouden met:

• De aard van de diensten,
• De andere contractvoorwaarden,
• En de omstandigheden waarin het contract werd gesloten.

In dit geval had het hof van beroep de onrechtmatigheid exclusief afgeleid uit de vastgestelde onduidelijkheid, zonder uitdrukkelijk te onderzoeken of er sprake was van een kennelijk onevenwicht. Die redenering achtte het Hof van Cassatie ongeldig, waardoor het bestreden arrest werd vernietigd.

3. Wat betekent dit voor uw contracten?

Het arrest bevestigt dat een onduidelijk beding niet automatisch ongeldig is. Transparantie blijft belangrijk, maar een gebrek hieraan is op zich geen reden om een beding nietig te verklaren. De rechter kijkt immers altijd naar het geheel. Hij houdt rekening met alle omstandigheden van de overeenkomst. Daardoor kan een beding, ondanks enige onduidelijkheid, toch standhouden indien er geen sprake is van een kennelijk onevenwicht.

Dit arrest herinnert er echter aan hoe snel discussies kunnen ontstaan wanneer essentiële informatie — zoals kosten — niet op een duidelijke manier wordt gecommuniceerd.

Het feit dat de prijsinformatie verspreid stond over meerdere documenten, gaf de consument argumenten om te stellen dat hij de financiële gevolgen van de bankoverstap redelijkerwijze niet kon inschatten, en vormde de aanleiding voor de rechtszaak.

De praktische les is dan ook niet alleen om bedingen ‘leesbaar’ te maken, maar om kerninformatie – zeker inzake kosten – te bundelen en proactief mee te delen, zowel vóór of tijdens het afsluiten van het contract, als tijdens de uitvoering hiervan (bij een nieuwe of gewijzigde kost).

Bron: Monard Law