Het aanbod van betalingsdiensten onder de PSD2-wet (Eubelius)

Auteurs: Jean-Marc Gollier en Clément Standaert (Eubelius)

Publicatiedatum: 15/06/2018

De wet van 11 maart 2018 betreffende het statuut van en het toezicht op de betalingsinstellingen en de instellingen voor elektronisch geld, de toegang tot het bedrijf van betalingsdienstaanbieder en tot de activiteit van uitgifte van elektronisch geld, en de toegang tot betalingssystemen (“PSD2-Wet”)  heeft de richtlijn 2015/2366 van 25 november 2015 betreffende betalingsdiensten in de interne markt (“PSD2”)  gedeeltelijk omgezet in Belgisch recht. De PSD2-Wet voert twee nieuwe betalingsdiensten in en wijzigt de toegang tot het statuut van betalingsdienstaanbieders. 

Context

De PSD2-Wet heeft de prudentiële aspecten van PSD2 omgezet in Belgisch recht. De bepalingen van PSD2 met betrekking tot de bescherming van de consumenten moeten nog worden omgezet (door een wijziging van boek VII van het Wetboek van Economisch Recht). De PSD2-Wet reglementeert het aanbod van betalingsdiensten in België en vervangt de wet van 21 december 2009 op het statuut van de betalingsinstellingen en van de instellingen voor elektronisch geld, de toegang tot het bedrijf van betalingsdienstaanbieder en tot de activiteit van uitgifte van elektronisch geld en de toegang tot betalingssystemen (“PSD1-Wet”).

De betalingsdiensten

De PSD2-Wet voert twee nieuwe betalingsdiensten in: de betalingsinitiatie en de rekeninginformatiedienst.

Onder betalingsinitiatie verstaat men “een dienst voor het initiëren van een betalingsopdracht, op verzoek van de betalingsdienstgebruiker, om een betaalrekening te debiteren die door die gebruiker bij een andere betalingsdienstaanbieder wordt aangehouden, en om een andere betaalrekening te crediteren“.

Onder rekeninginformatiedienst verstaat men “een onlinedienst voor het verstrekken van geconsolideerde informatie over een of meer betaalrekeningen die de betalingsdienstgebruiker bij een andere betalingsdienstaanbieder of bij meer dan één betalingsdienstaanbieder aanhoudt“.

Het monopolie van de betalingsdienstaanbieders

In principe is het alleen voor betalingsdienstaanbieders toegelaten om betalingsdiensten in België aan te bieden. De betalingsdienstaanbieders zijn:

• de kredietinstellingen;
• de instellingen voor elektronisch geld;
• de NV van publiek recht bpost;
• de Nationale Bank van België en de Europese Centrale Bank;
• de Belgische federale, gewestelijke en lokale overheden en de overheden van de gemeenschappen in België; en
• betalingsinstellingen.

De PSD2-Wet reglementeert de toegang tot het statuut van en de bedrijfsuitoefeningsvoorwaarden die van toepassing zijn op de betalingsinstellingen.

De betalingsinstellingen 

De betalingsinstellingen moeten zich bij de Nationale Bank van België laten registreren als vergunninghoudende betalingsinstellingen of als geregistreerde betalingsinstellingen.

De vergunninghoudende betalingsinstellingen

Het statuut van vergunninghoudende betalingsinstelling laat toe om alle betalingsdiensten aan te bieden, behalve rekeninginformatiediensten.

De toegang tot het statuut van vergunninghoudende betalingsinstelling is onderworpen aan verschillende voorwaarden, onder meer inzake aanvangskapitaal, minimum eigen vermogen en organisatie.

Een vergunninghoudende betalingsinstelling kan van een “Europees paspoort ” genieten om haar activiteiten in andere lidstaten van de Europese Economische Ruimte uit te oefen.

De geregistreerde betalingsinstellingen

Er bestaan twee categorieën van geregistreerde betalingsinstellingen: de beperkte betalingsinstellingen en de betalingsinstellingen die rekeningaggregatiediensten aanbieden.

Het statuut van beperkte betalingsinstellingen laat toe om alle betalingsdiensten aan te bieden, behalve geldtransfers, betalingsinitiaties en rekeninginformatiediensten.

Tegenwoordig zijn de prudentiële voorwaarden die van toepassing zijn op beperkte betalingsinstellingen dezelfde als deze van toepassing op vergunninghoudende betalingsinstellingen. Een koninklijk besluit zou echter de toegang tot het statuut van beperkte betalingsinstellingen vereenvoudigen.

In tegenstelling tot het statuut van vergunninghoudende betalingsinstelling, komt het statuut van beperkte betalingsinstellingen niet in aanmerking voor een “Europees paspoort”.

Het statuut van een betalingsinstelling die rekeningaggregatiediensten aanbiedt laat uitsluitend toe om rekeninginformatiediensten aan te bieden.

De voorwaarden om het statuut te bekomen van betalingsinstelling die rekeningaggregatiediensten aanbiedt, zijn identiek aan deze van toepassing zijn voor het statuut van vergunninghoudende betalingsinstelling, met uitzondering van de voorwaarden met betrekking tot het aanvangskapitaal en de aandeelhouders of vennoten.

De betalingsinstellingen die rekeningaggregatiediensten aanbieden genieten eveneens van een “Europees paspoort”.

Lees hier het originele artikel