Kwijtschelding van restschulden na faillissement. Belgische Staat veroordeeld tot schadevergoeding (Recht op zaterdag)

Auteur: Marc Vandecasteele (Recht op zaterdag)

Bij vonnis van de ondernemingsrechtbank Gent, afdeling Gent, van 27 november 2018 werd X in staat van faillissement verklaard  en bij vonnis van diezelfde rechtbank van 24 december 2019 werd het faillissement gesloten wegens ontoereikend actief, waarbij X géén kwijtschelding bekwam van de restschulden omdat hij naliet om hetzij bij zijn aangifte van faillissement een verzoekschrift te dien einde te voegen, hetzij dergelijk verzoekschrift neer te leggen uiterlijk drie maanden na de bekendmaking van het faillissementsvonnis.

Maar bij arrest van 21 oktober 2021 oordeelde het Grondwettelijk Hof als volgt: “vernietigt artikel XX.173, § 2, van het Wetboek van economisch recht in zoverre het bepaalt dat de gefailleerde natuurlijke persoon die niet binnen de vervaltermijn van drie maanden na de bekendmaking van het faillissementsvonnis een verzoek tot kwijtschelding van restschulden indient, het recht op die kwijtschelding onherroepelijk verliest.”.

Toen X op die manier een kwijtschelding bekwam, vroeg hij de FOD Financiën de reeds betaalde bedragen terug te storten, op grond van de leer inzake ongerechtvaardigde verrijking.

De rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Gent, heeft op 30 juni 2025 geoordeeld dat die toepassingsvoorwaarden niet vervuld waren, maar heeft de Belgische Staat wel aansprakelijk gesteld voor foutief wetgevend optreden in verband met de aanname van de vervaltermijn van drie maanden.

De Belgische Staat werd veroordeeld tot betaling van 31.668,00 euro aan de gefailleerde ondernemer.

Lees hier het vonnis