Goedkeuring reorganisatieplan: ‘meerderheid’ is niet hetzelfde als de ‘helft’ volgens de Ondernemingsrechtbank Gent op 18 juli 2025 (Recht op zaterdag)

Auteur: Marc Vandecasteele (Recht op zaterdag)

Aanwezigen en stemgedrag

Uit het proces-verbaal van de stemming op 14 juli 2025 blijkt dat alle zeven schuldeisers aanwezig waren, maar slechts zes van hen deelnamen aan de stemming. Opmerkelijk hierbij is dat FOD Financiën – die bij een eerdere poging het reorganisatieplan nog steunde – ditmaal enkel als toehoorder optrad en zich onthield van stemming. Van de zes stemgerechtigde schuldeisers stemden er drie vóór (vertegenwoordigend €256.653,72) en drie tegen (vertegenwoordigend €130.392,98) het plan.

Geen meerderheid volgens de wet

Conform artikel XX.78/2 WER is goedkeuring van het reorganisatieplan vereist dat de meerderheid van de schuldeisers, getoetst zowel naar aantal als naar vertegenwoordigd schuldvolume, vóór stemt. In het onderhavige geval werd deze meerderheid niet behaald: het aantal vóór-stemmers was niet groter dan het aantal tegenstemmers. Als gevolg hiervan kon het reorganisatieplan niet worden aangenomen en ontbrak voor de rechtbank de wettelijke basis voor homologatie.

Overige overwegingen van de rechtbank

De rechtbank stelt ten overvloede dat zelfs als de vereiste meerderheden wél zouden zijn bereikt, alsnog geen homologatie zou volgen:

1. Proceshouding en stukken: Verzoeker heeft ter zitting een omvangrijk bundel overgelegd zonder tijdige toezending aan de andere partijen. Dit wordt als deloyaal procesgedrag gekwalificeerd, en het bundel wordt uit de procedure geweerd.
2. Neerlegging reorganisatieplan: Het reorganisatieplan werd niet, zoals vereist, minstens 20 dagen voorafgaand aan de zitting ter griffie neergelegd. Hoewel formeel niet conform, acht de rechtbank dit in dit specifieke geval niet doorslaggevend nu alle schuldeisers daadwerkelijk aanwezig waren.
3. Inhoudelijk bezwaar: De rechtbank herhaalt, in lijn met haar vonnis van 14 mei 2025, haar fundamentele kritiek: het reorganisatieplan leidt tot doelafwending en heeft feitelijk niet als doel de continuïteit van de onderneming te waarborgen. De schuldenaar is een holding die aandelen heeft verworven zonder deze te kunnen betalen. Er bestaat een contractuele terugnameclausule voor de niet-betaalde aandelen waardoor de bijbehorende schuld kan vervallen. Desondanks weigert verzoeker uit opportunistische overwegingen van deze clausule gebruik te maken, en wenst uitsluitend aandeelhouder te blijven zonder medeaandeelhouderschap van partij [V].

De rechtbank wijst op het gebrek aan redelijkheid in de opstelling van verzoeker, die weigert schuldeisers en medeaandeelhouders te laten delen in risico’s of waarde, maar wel bescherming onder gerechtelijke reorganisatie zoekt.

Slotbeschouwing

De rechtbank besluit dat een derde kans voor homologatie niet aan de orde is en dat de houding van verzoeker en bestuurder [RTJ] getuigt van manifeste onwil en gebrek aan redelijkheid.

Lees hier het vonnis