Faillissement. Aanrekenen door curator van bodemsanerings- en ruimingkosten als boedelschulden aan derden. Ondernemingsrechtbank Gent 28 oktober 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Bij het faillissement van een industriële ververij op een gehuurde site overhandigde de curator begin 2023 de sleutels aan de verhuurder. Toch liet hij nadien voor 42.330,22 euro aan oriënterende en beschrijvende bodemonderzoeken én voor 162.576,77 euro aan ruimingswerken uitvoeren. Bovendien liet de curator na om meer dan 700.000 euro aan gerealiseerde gelden tijdig binnen één maand bij de Deposito- en Consignatiekas te storten, zoals wettelijk verplicht.

Verweermiddelen

De curator voerde aan dat de verhuurder hem aanmaande op basis van een contractuele clausule in de beëindigde huurovereenkomst. Hij stelde dat de verhuurder de enige bevoorrechte schuldeiser was en de boedel dus niet benadeeld werd door deze uitgaven als boedelschuld te voldoen.  Daarnaast wees hij erop dat de gelden uit invorderingen volstonden om de gemaakte boedelschulden te dekken.

Principes

De beleidsvrijheid van een curator geeft geen vrijbrief om onverplichte voordelen aan derden of specifieke schuldeisers toe te kennen ten laste van de boedel. Dit principe raakt de openbare orde en beschermt het instituut van het faillissement. Kosten voor een onroerend goed waarop de boedel geen zakelijk recht heeft en geen exploitatie voerde, mogen niet zomaar als boedelschuld worden aangemerkt. Een machtiging van de rechter-commissaris is geen blanco cheque en stelt de curator niet vrij van aansprakelijkheid; nodeloze kosten kunnen een negatieve correctiecoëfficiënt op het ereloon rechtvaardigen.

Besluit

De Ondernemingsrechtbank Gent heropent de debatten en stelt de zaak uit. De curator moet op zeven concrete vragen bijkomende verantwoording en officiële briefwisseling overleggen om de wettelijke en feitelijke grondslag van de gemaakte kosten aan te tonen.

Lees hier het vonnis