Wenst u meerdere opleidingen
te volgen bij LegalLearning?
Overweeg dan zeker onze voordeelformules!
Krijg toegang tot +250 opleidingen
Live & on demand webinars
Bestuurdersaansprakelijkheid
bij cyberincidenten
Dhr. Bernd Fiten en dhr. Bram Goetry (CRANIUM)
Webinar op vrijdag 29 januari 2027
Generatieve AI
in de juridische praktijk
Dr. Wim De Mulder (KU Leuven)
Webinar op donderdag 25 februari 2027
Cryptomunten en de fiscaliteit
Mr. Dave van Moppes (Tuerlinckx Advocaten)
Webinar op donderdag 28 januari 2027
Antiwitwaskader:
de fundamentele wijzigingen
vanaf 10 juli 2027
Mr. Stijn De Meulenaer (Everest)
Webinar op vrijdag 16 april 2026
Einde arbeidsovereenkomst door medische overmacht gewettigd na weigering 100% thuiswerk en gebrek aan medewerking werknemer. Arbeidsrechtbank Antwerpen 6 september 2026 (Eric B.)
Auteur: Eric B.
Samenvatting gemaakt met behulp van AI
Feiten
Eiseres werkte sinds 2007 als telefoniste en viel herhaaldelijk langdurig uit door ziekte. Na ruim negen maanden ononderbroken arbeidsongeschiktheid oordeelde de arbeidsarts dat zij definitief ongeschikt was, met als enige optie: 100% thuiswerk zonder verplaatsingen naar kantoor.
De werkgever onderzocht telewerk, maar stootte op ernstige knelpunten (geen fysieke coaching, live meeluisteren door klanten onmogelijk en geen technische interventies aan huis).
Eiseres liet herhaaldelijke vragen om overleg onbeantwoord.
De werkgever bezorgde een gemotiveerd verslag waaruit de onmogelijkheid bleek en beëindigde de overeenkomst wegens medische overmacht.
Verweermiddelen
Eiseres eiste 50.600,35 euro verbrekingsvergoeding en 22.298,45 euro discriminatievergoeding.
Zij stelde dat de zesmaandentermijn niet maximaal was benut en sprak van discriminatie wegens gezondheidstoestand. De werkgever voerde aan dat artikel 34 WAO stipt werd gevolgd, de termijn een maximum is en eiseres haar medewerkingsplicht schond.
Principes
Een contract kan wegens overmacht eindigen als de definitieve ongeschiktheid vaststaat en aangepast werk objectief onmogelijk is (art. 34 WAO). De werkgever hoeft de zes maanden voor het re-integratieonderzoek niet maximaal uit te putten (art. I.4-74 Codex welzijn op het werk).
De werknemer heeft een actieve medewerkingsplicht in het re-integratietraject (art. I.4-78 Codex). Verschuiving van de bewijslast bij discriminatie vereist concrete feiten die een vermoeden schragen (art. 28 Antidiscriminatiewet).
Besluit
De rechtbank verklaart de vordering ontvankelijk, maar integraal ongegrond. Het gemotiveerd verslag toonde de onhaalbaarheid van permanent thuiswerk wettig aan; de beëindiging was regelmatig.
Het discriminatieverwijt faalt bij gebrek aan enig concreet feit. Eiseres wordt veroordeeld tot de gerechtskosten, waaronder 4.709,30 euro rechtsplegingsvergoeding.
» Bekijk alle artikels: Innovation & AI


















