Rechtszaak tegen werkgever na eenzijdige functiewijziging, gevolgd door ontslag. Mag een werknemer nieuwe eisen stellen tijdens de lopende procedure? Cass. 11 mei 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Een werkneemster start in 2017 een rechtszaak tegen haar werkgever, een farmaceutisch bedrijf, om haar herintegratie als specialist-afgevaardigde te eisen na een eenzijdige functiewijziging. Tijdens deze lopende procedure wordt zij echter onverwacht door de werkgever ontslagen. Naar aanleiding van dit recente ontslag past zij haar oorspronkelijke eisen in de rechtbank aan. Zij vraagt de rechter om de werkgever nu óók te veroordelen tot het betalen van een ontslagvergoeding en bijkomende schadevergoedingen.

Verweermiddelen

De werkgever trekt naar het Hof van Cassatie en verzet zich fel tegen het toelaten van deze nieuwe eis. Hij roept in dat een vordering volgens artikel 807 van het Gerechtelijk Wetboek enkel mag worden uitgebreid als deze strikt gebaseerd is op een feit uit de allereerste inleidende dagvaarding. Aangezien het ontslag pas véél later, tijdens het verdere verloop van de procedure, plaatsvond, vindt de werkgever dat deze eis absoluut onontvankelijk is en niet in hetzelfde proces behandeld mag worden.

Principes

Het Hof van Cassatie brengt hier echter een zeer duidelijke juridische nuance in aan. De wet vereist inderdaad dat een uitgebreide eis gebaseerd moet zijn op een feit of akte die in de eerste akte is ingeroepen, maar dit hoeft niét uitsluitend zo te zijn! Een uitbreiding van de vordering mag dus perfect deels gebaseerd zijn op een compleet nieuw feit dat zich pas tijdens het geding voordoet, zoals een plotseling ontslag. Omdat in de allereerste eis de ‘arbeidsovereenkomst’ tussen beide partijen al uitdrukkelijk werd vermeld, vormt dit document een voldoende wettelijke basis om ook de latere ontslagvergoedingen geldig te kunnen vorderen in dezelfde zaak.

Besluit

Het Hof van Cassatie verwerpt het beroep van de werkgever dan ook volledig. De uitbreiding van de vordering door de werkneemster werd correct toegepast en is perfect wettelijk en ontvankelijk. Zij mag haar ontslagvergoeding dus definitief in deze zelfde procedure blijven eisen, zonder een nieuwe rechtszaak te moeten opstarten. De werkgever draait tot slot op voor de gerechtskosten ten bedrage van ruim 503 euro.

Lees hier het arrest