Mede-eigendom. Vijfjarige verjaring van toepassing op jaarlijkse onkostennota’s. Cass. 4 september 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Eiser, voormalig voorzitter van de VME Residentie Silver Beach, voerde uitgaven en prestaties uit voor de mede-eigendom. Hij diende jaarlijks onkostennota’s in die door de syndicus werden betaald, op vier nota’s uit 2015-2017 na. Vanaf eind 2022 hield hij zijn bijdragen in de lasten in om verrekening met de vier nota’s af te dwingen. Gedagvaard door de VME, vorderde eiser de gerechtelijke compensatie van zijn schuldvordering. De rechtbank van eerste aanleg te Brugge verklaarde eisers vordering verjaard op grond van de vijfjarige verjaringstermijn (art. 2277 oud BW).  Eiser stelde tegen dit vonnis cassatieberoep in.

Verweermiddelen

Eiser voert aan dat zijn uitgaven afzonderlijke, eenmalige prestaties betreffen waarvoor telkens een eenmalige schuld ontstaat. Hij betoogt dat uit de rechtsverhouding tussen partijen geen periodieke verbintenis blijkt. Volgens eiser geldt niet de vijfjarige verjaring (art. 2277 oud BW), maar de tienjarige verjaringstermijn (art. 2262bis oud BW).

Principes

Krachtens artikel 2277 oud BW verjaart al hetgeen betaalbaar is bij het jaar of kortere termijnen door verloop van vijf jaren. Deze korte termijn beschermt de schuldenaar tegen een opstapeling van achterstallen uit eenzelfde rechtsverhouding. Artikel 2277 oud BW geldt voor elke schuld met een jaarlijkse periodiciteit waardoor de globale schuld toeneemt. Een courante en aanvaarde werkwijze waarbij jaarlijks onkostennota’s worden ingediend en ingeboekt, levert een periodieke schuld op uit dezelfde rechtsverhouding.

Besluit

Het Hof van Cassatie verwerpt het cassatieberoep. Het Hof oordeelt dat de appelrechter wettig besliste dat de vordering tot terugbetaling van de onkostennota’s valt onder artikel 2277 oud BW en na vijf jaar verjaart. Eiser wordt veroordeeld tot de kosten van het geding.

Lees hier het arrest