Het onbebouwd karakter van… een bebouwde kavel (UAntwerpen)

Auteur: Yannick Smeets (UAntwerpen)

Enkele weken terug verduidelijkte de Raad voor Vergunningsbetwistingen (RvVb) een van de toepassingsvoorwaarden van de verkavelingsplicht. Een gedwongen afsplitsing, zoals een kosteloze grondafstand die als vergunningsvoorwaarde werd opgelegd, voldeed volgens namelijk niet aan de ‘vrijwilligheid’ van de vereiste ‘verdeling van grond’ om de verkavelingsplicht te activeren.

In een recent arrest van 19 september 2024 buigt de RvVb zich over een andere interessante toepassingsvoorwaarde, namelijk dat er sprake moet zijn van de overdracht van een onbebouwde kavel.

In 2012 kwam er namelijk de wereldberoemde interpretatieve bepaling waarmee de verkavelingsplicht werd verduidelijkt. Het eerst bouwen van een woning om ze vervolgens te verkopen werd niet verkavelingsvergunningsplichtig beschouwd aangezien een koper van een op dat moment reeds bebouwde kavel niet meer beschermd hoeft te worden.

Welnu, volgens de Raad moet een reeds bebouwde kavel, zodat de verkavelingsplicht niet van toepassing zou zijn, geïnterpreteerd worden in die zin dat het dan wel moet gaan om een kavel waarop een woning (of een constructie die voor bewoning kan worden gebruikt) is gebouwd.

Een bij een woning reeds bestaand garagegebouw dat wordt verbouwd tot een tweede woning kan, aldus de Raad, mogelijks dus wél verkavelingsvergunningsplichtig zijn.

Deze -zij het nogal verregaande interpretatie- heeft wel als voordeel dat op die manier een elegante oplossing wordt gevonden voor de aanvragen waarin een ontwikkelaar al dan niet bewust een eengezinswoning met garagegebouw zou aanvragen en bouwen zonder verkaveling, om vervolgens het garagegebouw ook om te vormen tot een tweede woning.

Op die manier wordt alleszins wel een potentiële omzeiling van de verkavelingsplicht weer een stuk moeilijker gemaakt.

Lees hier het arrest