De privatisering van de goede ruimtelijke ordening (UAntwerpen)

Auteur: Yannick Smeets (UAntwerpen)

Wanneer de vergunningverlenende overheid de verenigbaarheid van een aanvraag met de goede ruimtelijke ordening beoordeelt, houdt ze ook rekening met ‘hinderaspecten’.

Die hinderaspecten worden vaak ook doorvertaald naar buurgerelateerde zaken zoals privacy en inkijk.

In een recent arrest van 12 juni 2025 zet de Raad voor Vergunningsbetwistingen daar de rem op.

Een buur ging in beroep tegen de vergunning voor het isoleren en bekleden van de zijgevel van de aanpalende woning. Waar zij voordien 2 parkeerplaatsen kon inrichten voor klanten van haar tandartsenpraktijk, zou dat door de uitvoering van de vergunning niet meer mogelijk zijn.

De Raad verwerpt die kritiek echter omwille van de stelplicht. Hij oordeelt daarbij dat “𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘻𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘩𝘢𝘢𝘳 𝘣𝘦𝘻𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘢𝘭 𝘣𝘦𝘴𝘤𝘩𝘰𝘶𝘸𝘥 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘩𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳𝘢𝘴𝘱𝘦𝘤𝘵 𝘥𝘢𝘵 𝘣𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘻𝘰𝘦𝘬 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘦𝘯𝘪𝘨𝘣𝘢𝘢𝘳𝘩𝘦𝘪𝘥 𝘮𝘦𝘵 𝘥𝘦 𝘨𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘳𝘶𝘪𝘮𝘵𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦 𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘰𝘦𝘵 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘵𝘳𝘰𝘬𝘬𝘦𝘯 (𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘭𝘰𝘶𝘵𝘦𝘳 𝘢𝘭𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘮𝘦𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘦𝘯𝘥𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘴𝘶𝘣𝘫𝘦𝘤𝘵𝘪𝘦𝘧 𝘳𝘦𝘤𝘩𝘵)”, de buur in kwestie er louter een andere mening op nahoudt.

De nuance van de Raad is, hoewel hij er niet verder op ingaat, niet onbelangrijk. Al te vaak wordt de goede ruimtelijke ordening namelijk te sterk beoordeeld ten aanzien van het aanpalende perceel of de verhouding tot de buren.

De goede ruimtelijke ordening dreigt op die manier echter te subjectiveren en af te glijden naar een beoordeling die nauwer aansluit bij de beoordeling van burgerrechtelijke burenhinder dan bij de finaliteit van een goede ruimtelijke ordening.

En de vergunningverlenende overheid? Die dreigt arbiter te moeten worden van burendisputen…

Lees hier het arrest