Bouwmisdrijf in natuurgebied en volledig herstel in oorspronkelijke staat. Cass. 10 maart 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Twee beklaagden werden veroordeeld voor stedenbouwkundige inbreuken in een ruimtelijk kwetsbaar natuurgebied in Overijse.  Zij hadden er onder meer onwettig een zwembad en een verharde parking aangelegd. Daarnaast werden er ook hoogstambomen geveld op het terrein.

De rechter beval daarop het volledige herstel van de plaats in de oorspronkelijke staat.

Verweermiddelen

De eisers stappen naar het Hof van Cassatie en vechten de geldigheid van de herstelvordering aan, omdat het aanstellingsbesluit van de stedenbouwkundig inspecteur te laat zou zijn ondertekend.

Daarnaast stellen zij voor om de verharding van de parking enkel te vervangen door “doorgroeibare natuurlijke materialen” in plaats van alles volledig af te breken.

Tot slot beweren ze dat ze de bomen niet zelf hebben gekapt, maar dat deze door een storm waren omgewaaid.  Ze vinden dat de rechter hun onschuldvermoeden schond door hen te vragen dit stormverweer met stukken te bewijzen.

Principes

Het Hof stelt vast dat de aanstelling van de inspecteur wel degelijk tijdig was ondertekend vóór de definitieve inleiding van de vordering bij het openbaar ministerie.

Wat de alternatieve herstelmaatregelen betreft, is een natuurgebied simpelweg onverenigbaar met deze constructies.

Louter “doorgroeibare” materialen gebruiken volstaat absoluut niet om de zware schade aan de ruimtelijke ordening en waterhuishouding te herstellen.

Verder oordeelt het Hof heel duidelijk dat een rechter het vermoeden van onschuld níét schendt wanneer hij beslist dat een beklaagde zijn eigen verweermiddel onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt.

Besluit

Het Hof van Cassatie verwerpt de cassatieberoepen van de eisers over de hele lijn.

Het bevel tot het volledige herstel in de oorspronkelijke staat blijft hiermee definitief behouden.

Lees hier het arrest