Sociaal strafwetboek:
een grondige hervorming werd goedgekeurd
Mr. Kenny Decruyenaere en mr. Veerle Van Keirsbilck (Claeys & Engels)
Webinar op donderdag 5 december 2024
Discriminatie op de werkvloer:
10 mogelijke discussiepunten met tips voor de werkgever
Mr. Ann Witters (AW Law)
Webinar op vrijdag 6 december 2024
Herstructurering, collectief ontslag en sluiting
Mr. Hanne Cattoir (Claeys & Engels)
Webinar op donderdag 17 oktober 2024
Grensoverschrijdende sociale zekerheid:
een update inclusief recente rechtspraak
Dhr. Bruno De Pauw (RSZ)
Webinar op donderdag 21 november 2024
Werken tijdens vakantie: loonvorderingen en arbeidsongevallen (allerhande) (Stappers Advocaten)
Auteur: Tom Lemense (Stappers Advocaten)
Publicatiedatum: 27/06/2019
Werken tijdens vakantie is vervelend, al is het maar het opvolgen van e-mails. Een arrest van 10 september 2018 van het arbeidshof Luik vormt een herinnering aan de (arbeidsrechtelijke) risico’s hieromtrent.
Feiten: ongeval tijdens vakantie
Een hoofdredacteur/werknemer van een tijdschrift over moto’s had met een aantal vrienden een motorvakantie gepland voor vier dagen in Corsica, met eigen middelen gefinancierd. Dit stond ingeboekt in de loonadministratie als vakantie. Hij had echter op voorhand al het idee om over de reis een artikel te schrijven, maar had dit niet besproken met zijn leidinggevende.
Op voorhand had de werknemer al research gedaan over reizen met de moto op de Franse spoorwegen. Tijdens de reis installeerde de werknemer een GPS tracker om de route te volgen, en kwam hij overeen met zijn reisgenoten dat zij zouden (kunnen) figureren op foto’s die zouden worden gepubliceerd in het tijdschrift.
Op reis had de werknemer een moto-ongeval, waarna de werknemer in het ziekenhuis belande, met een maandenlange revalidatie tot gevolg.
De verzekeraar weigerde het ongeval aan te merken als arbeidsongeval.
Oordeel arbeidshof: arbeidsongeval
Het arbeidshof oordeelde dat de hoofdredacteur – in de feiten – een grote mate van redactionele vrijheid genoot, aangezien hij nooit voorafgaande toestemming vroeg om een artikel te schrijven.
De reis was aangemerkt als vakantie in de loonadministratie, hetgeen in principe betekent dat de werknemer niet zou werken. Doordat hij een verslag van de vakantie wilde publiceren, en dus zou “werken” tijdens de reis, was de werknemer beperkt in zijn vrijheid, waardoor hij – alleszins hypothetisch – onder het gezag van de werkgever stond (of kon staan). De reis was dus werktijd, waardoor het ongeval als arbeidsongeval werd aangemerkt.
Het feit dat de werknemer de reis privé financierde was voor het arbeidshof irrelevant, te meer omdat het tijdschrift in financiële moeilijkheden verkeerde en het arbeidshof het als een gunst van de werknemer t.a.v. de werkgever beschouwde om de eigen middelen aan te wenden.
Conclusie: oppassen met werken tijdens vakantie
Het is dus perfect mogelijk dat een ongeval tijdens vakantie toch als arbeidsongeval wordt aangemerkt. Dit is logisch indien er een bepaalde band is van de reis met de uitvoering van het werk, zoals in deze casus.
Los van enige band tussen reis en uitvoering van het werk, is het echter ook nog steeds perfect mogelijk dat indien een werkgever een werknemer de instructie geeft om te werken tijdens vakantie, een ongeval als arbeidsongeval kan worden aangemerkt. De werknemer is dan nl. beperkt in zijn vrijheid.
De situatie is meer genuanceerd indien de werknemer geen uitdrukkelijke instructie ontvangt om te werken, maar indien er “verwacht” wordt dat de werknemer werkt tijdens vakantie. Dan is de vraag of er daadwerkelijk inhoudelijk werk wordt gecreëerd, dan wel of het louter over bijkomstig werk gaat, zoals bv. het “opvolgen van e-mails”. In deze grijzere zones zal de vraag zijn of de werknemer al dan niet beperkt is in zijn vrijheid, om een vakantie al dan niet te (kunnen/moeten) beschouwen als “werk”, met alle gevolgen van dien.
Bijkomende risico’s: loonvorderingen en/of inbreuk vakantiewetgeving
De discussie over werken tijdens vakantie ontstaat vooral in het kader van arbeidsongevallen met een langdurige arbeidsongeschiktheid, waarbij de werknemer een groot bedrag van de verzekeraar misloopt.
Het is echter ook perfect mogelijk, los van een ongeval, dat een werknemer tegen de werkgever een vordering tot betaling van loon instelt voor de gewerkte dagen, met een eis tot omzetting in de loonadministratie van vakantiedagen naar gewerkte dagen, waarna de vakantie op een ander moment kan/moet worden opgenomen.
Indien in deze laatste hypothese de werknemer zijn 20 wettelijke vakantiedagen niet (volledig) heeft opgenomen op het einde van het kalenderjaar, kan er een inbreuk zijn op de strafrechtelijk gesanctioneerde vakantiewetgeving, waarvoor de werkgever aansprakelijk is. Uiteraard kan het (saldo aan) vakantiegeld dan worden uitbetaald, maar een sociale inspectie zou nog altijd sancties kunnen opleggen indien zij meent dat de werkgever heeft verhinderd dat de werknemer zijn (volledige) wettelijke vakantie zou opnemen in het kalenderjaar.
Arbeidshof Luik 10 september 2018, JTT 2018, 484
» Bekijk alle artikels: Arbeid & Sociale zekerheid