Opgelet met de tewerkstelling van buitenlandse arbeidskrachten (Gevaco Advocaten)

Auteurs: Geert Joosten en Lore Gyselaers (Gevaco Advocaten)

In de zoektocht naar werknemers gaan meer en meer werkgevers op zoek naar buitenlandse werkkrachten die permanent dan wel tijdelijk in België worden tewerkgesteld.

Dit lijkt misschien een goed idee, maar wees voorzichtig en hou rekening met de verschillende verplichtingen die een werkgever heeft. Een recente reportage van PANO wijst op de gevaren.

Wenst u als werkgever een werknemer, onderdaan van de Europese Economische Ruimte (EER) permanent tewerk te stellen in België, dan valt het nogal mee met die verplichtingen en dit dankzij het Europees erkend recht op vrij verkeer van personen. Een ‘Europees burger’ heeft immers het recht om vrij door de Europese Unie te reizen en te werken in om het even welke Europese Lidstaat. Hij moet zijn verblijf wel melden bij de gemeente van zijn verblijfplaats.

U dient deze werknemer aan te melden bij de Belgische RSZ door middel van een DIMONA-aangifte en te vergoeden zoals elke andere Belgische werknemer.

Anders wordt het in het geval van een (permanente) tewerkstelling van een werknemer die geen onderdaan is van een lidstaat van de Europese Economische Ruimte. Zulke werknemer wordt een ‘derde-lander’ genoemd. Voorbeelden daarvan zijn een werknemer afkomstig uit Japan, Amerika, Turkije, Marokko, ….

In dit geval moet de werkgever aan heel wat meer verplichtingen voldoen.

Zo moet de werkgever ervoor zorgen dat de derde-lander eerst en vooral geldig in België mag verblijven. Als dat zo is, moet de werkgever nagaan of die derde-lander ook geldig in België mag werken. Het is immers niet omdat een derde-lander geldig in België mag verblijven, dat hij hier ook mag werken. Het verblijf kan bovendien beperkt in tijd zijn.

En uiteraard dient de werkgever de werknemer aan te melden bij de RSZ via een DIMONA-aangifte.

Pas op: het is niet omdat een werknemer DIMONA gemeld is, dat hij geldig in België mag verblijven en / of werken.

En dan is er nog het bijzondere geval van de detachering en de ‘de facto detachering’ waarbij een buitenlandse werknemer tijdelijk vanuit het buitenland naar België wordt gestuurd om arbeid te verrichten terwijl hij onderworpen blijft aan het sociale-zekerheidssysteem van het land van waaruit hij gedetacheerd wordt.

Voor onderdanen uit de EER wordt deze vorm van tijdelijke tewerkstelling geregeld door de Europese Verordening 884/2004.

Voor derde-landers moet er gekeken worden naar een eventueel bilateraal verdrag inzake sociale zekerheid wanneer zij rechtstreeks vanuit een land, niet-behorend tot de EER, naar België worden gedetacheerd.

Kenmerkend voor de detachering is dat de Belgische gebruiker dient na te gaan of de buitenlandse werknemer in het bezit is van een formulier A1 (voor onderdanen van de EER) en of er voor hem een LIMOSA-aangifte werd gedaan.

Inbreuken tegen de regels inzake de tewerkstelling van buitenlandse werknemers kunnen zwaar worden bestraft, niet alleen door de regionale (Vlaamse, Waalse, Brusselse) overheid, maar ook door de federale overheid.

Een goede voorbereiding en permanente controle is aldus noodzakelijk.

Bron: Gevaco