Loonschalen en ervaring. Werkgevers moeten zich houden aan de CAO-barema’s, ongeacht budgettaire beperkingen. Arbeidshof Luik 17 december 2025 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Een werkneemster trad in december 2020 in dienst als boekhoudster bij een bedrijf dat onder de bevoegdheid van PC 215 valt. Hoewel zij 11 jaar relevante ervaring kon aantonen via haar curriculum vitae, deelde de werkgever haar in bij “Graad 1”, wat staat voor 0 tot 3 jaar ervaring. De werkgever gaf tijdens de onderhandelingen expliciet aan dat er geen budgettaire ruimte was voor een hogere inschaling vanwege beslissingen van de raad van bestuur. Na haar ontslag in 2022 vorderde de werkneemster een loonregularisatie naar “Graad 3”, gebaseerd op haar werkelijke anciënniteit bij eerdere werkgevers.

Verweermiddelen

De werkgever verdedigde zich door te stellen dat er een geldig onderling akkoord was bereikt over de inschaling in Graad 1 en dat de overeenkomst-wet de partijen bond. Zij voerden aan dat de werkneemster te kwader trouw handelde door pas na haar ontslag de regularisatie te eisen, terwijl zij wist dat het bedrijf een beperkt budget had voor de functie. Subsidiair vorderde de werkgever de nietigheid van de arbeidsovereenkomst wegens bedrog, omdat zij meenden dat zij door de werkneemster waren misleid over de looneisen.

Principes

De Collectieve Arbeidsovereenkomst (CAO) van 21 mei 2008 voor PC 215 bepaalt dat de graad van een bediende evenredig moet zijn aan de werkelijke duur van de uitgeoefende functie, ongeacht de sector. Volgens artikel 6 van deze CAO moet een werkgever bij aanwerving actief informeren naar de anciënniteit van de werknemer bij vorige werkgevers. Aangezien deze barémanormen bij Koninklijk Besluit algemeen verbindend zijn verklaard, vormen zij een dwingend minimum waar contractueel niet van afgeweken kan worden. Een werknemer kan geen afstand doen van deze wettelijke minimumlonen; financiële of budgettaire beperkingen van een werkgever vormen geen wettige basis om onder de barema’s te betalen.

Besluit

Het Arbeidshof van Luik verklaarde het beroep van de werkneemster gegrond en hervormde het eerdere vonnis. De rechter oordeelde dat de werkgever op de hoogte was van de 11 jaar ervaring via het CV en dit niet mocht negeren voor louter financiële redenen. De werkgever werd veroordeeld tot de betaling van een voorlopig bedrag van € 7.618,17 aan achterstallig loon, vakantiegeld en eindejaarspremies.

Lees het arrest