Hoofdzakelijke tewerkstelling in Londen. Bevoegdheid Belgische rechter? Cass. 14 september 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

De eiser, een werknemer aangeworven door een Engelse vennootschap, vorderde een vergoeding voor de Belgische arbeidsrechter.

Vanaf september 2012 voerde hij 61,5% van zijn prestaties uit in Londen, 17,5% in andere landen en 21% in België.

Zijn hiërarchie, team en kantoor bevonden zich op de maatschappelijke zetel te Londen.

Het arbeidshof te Bergen verklaarde de Belgische rechter onbevoegd omdat Londen op feitelijk vlak de gewoonlijke plaats van tewerkstelling was.

Verweermiddelen

De eiser voerde in cassatie aan dat het arbeidshof de bewijskracht van de contractuele documenten schond (onder meer de arbeidsovereenkomst, detacheringsbrief en ontslagbrief) door louter af te gaan op de feitelijke uitvoering en door geen rekening te houden met de volledige tewerkstellingsperiode.

Principes

‘Gewoonlijke plaats van tewerkstelling’: Bij grensoverschrijdende arbeidsovereenkomsten (art. 19, 2, a Verordening Nr. 44/2001) wordt de gewoonlijke plaats van tewerkstelling bepaald door een bundel van feitelijke aanwijzingen.

‘Feitelijke uitvoering primeert’: De feitelijke en concrete uitvoering van de overeenkomst primeert op de contractuele documenten.

‘Geen invloed op wettigheid’: Wanneer de feitelijke elementen aantonen dat het wezenlijke van de prestaties in Londen werd verricht, heeft een eventuele schending van de bewijskracht van contractuele documenten geen invloed op de wettigheid van de onbevoegdheidsbeslissing.

Besluit

Het Hof van Cassatie verwerpt het cassatieberoep.

De feitelijke uitvoering primeert op de contractuele documenten, zodat de Belgische rechter geen rechtsmacht heeft.

Lees hier het arrest