Discriminerend ontslag. Selectie van een aantal recente gerechtelijke uitspraken uit januari en februari 2020 (LegalNews.be)

Auteur: LegalNews.be

Publicatiedatum: 27/04/2020

Op de Unia-website staan opnieuw een aantal interessante gerechtelijke uitspraken. We maakten een selectie van recente uitspraken inzake discriminerend ontslag in januari en februari 2020.

Arbeidshof Brussel, 8 januari 2020

Een werknemer moet opnieuw voor dezelfde kaderfunctie solliciteren als zijn bedrijf wordt overgenomen. Ondanks uitstekende evaluaties, wordt hij niet weerhouden. De onderneming biedt hem geen nieuwe functie aan en ontslaat de werknemer. Uit vergelijking met de kandidaat die werd weerhouden voor de functie blijkt dat die laatste minder gekwalificeerd was voor de functie. Ook blijkt het openstellen van de functie in kwestie niet gerechtvaardigd. De onderneming kan geen verklaring bieden voor deze tegenstrijdigheden.

Lees hier het arrest van het Arbeidshof van Brussel van 8 januari 2020

Multiple sclerose. Arbeidsrechtbank Charleroi 10 januari 2020

Een leerkracht lijdt aan multiple sclerose. Tussen 2011 en 2015 weigert de werkgever redelijke aanpassingen te treffen. Pas daarna wordt, na tussenkomst van Unia, op bepaalde punten toegegeven. Pas na een gerechtelijke bemiddeling komt de werkgever zijn verplichtingen na, maar hij blijft weigeren de discriminatie te erkennen. De rechter oordeelt dat er wel degelijk sprake is van discriminatie, en dat de leerkracht aanspraak maakt op een schadevergoeding van zes maanden loon. En dat zelfs indien de situatie intussen is opgelost, aangezien er risico op herhaling is.

Lees hier het vonnis van de Arbeidsrechtbank van Charleroi van 10 januari 2020

Burn out. Arbeidsrechtbank Hoei, 13 januari 2020

Een vrouw die voor een gemeente werkt, is na een burn-out 1 jaar afwezig. In de zomer van 2017 wil ze halftijds het werk hervatten. Het ziekenfonds en de arbeidsgeneesheer stemmen daarmee in. Bij haar terugkomst vraagt de werkgever haar verlof op te nemen, want haar ontslag wordt overwogen. Twee weken later wordt ze ontslagen omwille van reorganisatie. De chronologie van de feiten laat een discriminatie vermoeden. En omdat de werkgever niet kan aantonen dat er een herstructurering plaatsvond, wordt hij veroordeeld voor directe discriminatie op grond van gezondheidstoestand.

Lees hier het vonnis van de Arbeidsrechtbank van Hoei van 13 januari 2020

Syndicale overtuiging. Arbeidshof Gent, 12 februari 2020

In een bedrijf wordt omwille van de werkdruk verschillende keren het werk onderbroken. Een kandidaat personeelsafgevaardigde krijgt als enige van zijn team meermaals een sanctie omwille van zijn gedrag. De arbeidsrechtbank van Gent oordeelde op 9 januari 2019 dat zijn uiteindelijk ontslag wel degelijk te wijten was aan zijn gedrag en niet aan zijn syndicale overtuiging. Het arbeidshof besluit na grondig onderzoek van de feiten dat er wel degelijk sprake is van discriminatie op grond van syndicale overtuiging.

Lees hier het arrest van het Arbeidshof van Antwerpen van 12 februari 2020

Chronisch vermoeidheidssyndroom. Arbeidshof Luik, 13 februari 2020

Een bediende lijdt aan het chronisch vermoeidheidssyndroom. Daardoor is ze doorheen de jaren regelmatig kort afwezig. Na een langere periode van afwezigheid wordt ze ontslagen. De werkgever geeft als reden dat de organisatie binnen het bedrijf door haar afwezigheid ontregeld is. De rechtbank meent, bij vonnis van 13 maart 2018, dat de goede werking van het bedrijf een legitieme doelstelling is, maar dat de werkgever niet aantoont dat hij geen andere middelen had kunnen aanwenden dan het ontslag. Er is dus wel degelijk sprake van discriminatie. Het arbeidshof bevestigt het vonnis dat in eerste aanleg werd geveld.

Lees hier het arrest van het Arbeidshof van Luik van 13 februari 2020

Lichamelijke en mentale handicap. Arbeidsrechtbank Brussel 26 februari 2020

Een werkneemster heeft zowel een lichamelijke als een mentale handicap. Ze verplaatst zich moeilijk en heeft blaasproblemen. Na 22 jaar gewerkt te hebben in een werkplaats, wordt ze ontslagen omwille van haar gebrek aan productiviteit en te lange plaspauzes. Ze meent het slachtoffer geweest te zijn van pesten op het werk. De rechtbank meent dat er ook bij pesten op het werk sprake is van de verdeling van bewijslast en dat de werkneemster drie feiten aanvoert die wijzen op pesterij. Volgens de rechtbank is dit gedrag te wijten aan het management dat naar productiviteit binnen de werkplaats streeft, op een manier die moeilijk te rijmen valt met werknemers met een beperking. Zo wordt de evaluatie van de werknemers bekendgemaakt via emoticons in de gang. Er is sprake van pesten op het werk en de werkgevers worden veroordeeld tot een schadevergoeding van zes maanden.

Lees hier het vonnis van de Arbeidsrechtbank van Brussel van 26 februari 2020