Discriminatie. Ontslag wegens medische afwezigheid is directe discriminatie bij weigering tijdskrediet. Arbeidshof Luik 13 april 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Een gemeentewerkman was door gezondheidsproblemen herhaaldelijk afwezig en kon geen tractor meer besturen, waarna hij in de werkplaats werd geplaatst. Het gemeentebestuur ontsloeg hem op 31 mei 2022 wegens “herhaalde afwezigheden die de werking van de technische dienst ontregelen”.

De werknemer had kort voor het ontslag formeel verzocht om halftijds tijdskrediet om zijn herstel te combineren met werk, wat de gemeente weigerde. Hij vorderde een discriminatievergoeding van 6 maanden loon op grond van de Antidiscriminatiewet van 10 mei 2007.

Verweermiddelen

De werknemer voerde aan dat het ontslag rechtstreeks ingegeven was door zijn gezondheidstoestand en dat het verzochte tijdskrediet een aanvaardbare oplossing vormde. De gemeente betoogde dat de vele afwezigheden de werking van de technische dienst ontregelden en dat een deeltijds regime organisatorisch onhaalbaar was.

Principes

Een verschil in behandeling op grond van de huidige of toekomstige gezondheidstoestand vormt directe discriminatie wanneer er geen objectieve en redelijke rechtvaardiging is (Wet 10 mei 2007).

Het beëindigen van dienstontregeling is een legitiem doel, maar het ontslag is niet noodzakelijk indien minder ingrijpende alternatieven (zoals deeltijds werk of tijdskrediet) niet grondig zijn onderzocht.
Bij vaststelling van directe discriminatie bedraagt de wettelijke schadevergoeding 6 maanden brutoloon (art. 18 Wet 10 mei 2007).

Besluit

Het Arbeidshof hervormt het vonnis en veroordeelt het gemeentebestuur tot betaling van € 20.203,37 bruto (6 maanden loon) wegens discriminatie op grond van gezondheidstoestand.

Lees hier het arrest