Bedrieglijk onvermogen en strafbare deelneming. Cassatie 30 juni 2026 (Eric B.)

Auteur: Eric B.

Samenvatting gemaakt met behulp van AI

Feiten

Drie beklaagden (eisers M.V.P., M.K. en M.V.P.) werden veroordeeld wegens het bedrieglijk bewerken van onvermogen en inbreuk op het bestuurdersverbod. Eiser 1 verlegde geldstromen via bankrekeningen van zijn gezinsleden (eiseres 2 en eiser 3), waardoor de schuldeiser geen verhaalsmogelijkheden overhield. De appelrechters oordeelden dat eiser 1 de dader was en eiseres 2 en eiser 3 als mededaders noodzakelijke hulp verleenden met kennis van zaken.

Verweermiddelen

Eiser 1 voerde aan dat het verhinderen van vermogensgroei geen bedrieglijk onvermogen uitmaakt en dat reguliere bankverrichtingen niet strafbaar zijn. Eiseres 2 en eiser 3 stelden dat het louter ontvangen van gelden op een rekening geen positieve deelnemingsdaad oplevert en dat deelnemingsopzet ontbrak.

Principes

Artikel 490bis Strafwetboek bestraft ook degene die verhindert dat zijn vermogen aangroeit door met bedrieglijk opzet zijn onvermogen te bewerken. Het gebruik van reguliere bankverrichtingen sluit het bedrieglijk bewerken van het onvermogen of het vereiste opzet niet uit. De rechter hoeft niet te preciseren welk concreet vermogensbestanddeel werd onttrokken indien vaststaat dat de schuldeiser geen verhaalsmogelijkheid heeft. Strafbare deelneming als mededader vereist niet dat men zelf daden van bedrieglijk onvermogen stelt; voldoende is dat men met kennis van zaken hulp verleent zonder welke het misdrijf niet kon worden gepleegd. Deelnemingsopzet vereist enkel dat men weet dat men medewerking verleent aan het misdrijf.

Besluit

Het Hof van Cassatie oordeelt dat alle middelen falen naar recht, feitelijke grondslag missen of niet-ontvankelijk zijn. Het Hof verwerpt de cassatieberoepen van eisers 1, 2 en 3. Eisers worden veroordeeld tot de kosten, bepaald op 137,01 euro.

Lees hier het arrest