Gamechanger voor valse facturen: Franstalig Hof van Cassatie doorbreekt de bestaande regels (Mint Advocaten)

Auteur: Mint Advocaten

Een ondernemer die facturen ontvangt, weet dat die documenten een sterke juridische waarde hebben. Maar wat als een factuur onterecht of zelfs vals blijkt te zijn?

In Wallonië speelde onlangs een opvallende zaak. Een advocaat probeerde twee facturen te innen bij zijn cliënte. Die cliënte beweerde echter dat één van de facturen vals was, omdat de prestaties al eerder waren gefactureerd en betaald. De advocaat verdedigde zich door te stellen dat de cliënte de factuur altijd kon nakijken en controleren, de ontvanger van de factuur beschikt immers over een controlerecht. Tot nu toe was dat ook de gangbare regel: zolang de ontvanger de factuur kan controleren en rechtzetten, is er meestal géén sprake van een “valse factuur”.

Wanneer is er sprake van valsheid in geschrifte?

Wanneer een onderneming een factuur uitschrijft, geldt de factuur als een wettelijk beschermd geschrift. Het aantonen of bewijzen van valsheid in facturen is geen evidentie, hieraan zijn enkele voorwaarden verbonden.

Er is sprake van valsheid in geschrifte wanneer:
⦁ een door de wet beschermd geschrift met bedrieglijk opzet of met het oogmerk om te schaden,
⦁ de waarheid vervormt op een door de wet bepaalde wijze,
⦁ terwijl hieruit een mogelijk nadeel kan ontstaan.

Een opmerkelijke uitspraak van het Franstalige Hof van Cassatie

Het Franstalige Hof van Cassatie gaf op 28 mei 2025 aan dat de mogelijkheid tot controleren geen vereiste is om te kunnen spreken van valsheid in geschrifte. Cassatie stelt ook dat artikel 196 Strafwetboek, niet aangeeft dat er enkel sprake kan zijn van valsheid in geschrifte wanneer het onmogelijk is om een factuur op juistheid te controleren.

Concreet betekent dit dat het makkelijker wordt om aan te tonen dat een factuur voldoet aan de vereisten van valsheid in geschrifte. Zoals terecht aangegeven in een bijdrage van het Tijdschrift voor Belgisch Handelsrecht (TBH) is het nog maar de vraag of de Nederlandstalige afdeling van het Hof van Cassatie deze visie zal bijtreden.

Hof van Cassatie: ECLI:BE:CASS:2025:ARR.20250529.2F.1 en www.rdc-tbh.be

Bron: Mint Advocaten