Valsheid in geschrifte gepleegd vooraleer de bestraffing van het misdrijf in het WVV in werking trad (Recht op zaterdag)

Auteur: Marc Vandecasteele (Recht op zaterdag)

De reden voor Cassatie en de visie van het Hof van Cassatie

Het arrest van het hof van beroep te Bergen van 16 december 2024 wordt verweten dat het de eiser heeft veroordeeld op grond van het feit dat hij tussen 31 maart 2015 en 16 juni 2016 valsheid in de jaarrekeningen van een vereniging zonder winstoogmerk zou hebben gepleegd, een misdrijf dat wordt bestraft door artikel 3.44 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen:

Artikel 3.44.

Met opsluiting van vijf jaar tot tien jaar en met geldboete van zesentwintig euro tot tweeduizend euro worden gestraft:

1° zij die met bedrieglijk opzet of met het oogmerk om te schaden, valsheid plegen in de door de wet of door de statuten voorgeschreven jaarrekening of de duurzaamheidsinformatie] van een vennootschap:

• hetzij door valse handtekeningen te plaatsen;
• hetzij door geschriften of handtekeningen na te maken of te vervalsen;
• hetzij door overeenkomsten, beschikkingen, verbintenissen of schuldbevrijdingen valselijk op te maken of achteraf in de jaarrekening op te nemen;
• hetzij door toevoeging of vervalsing van bedingen, verklaringen of feiten die deze akten tot voorwerp hebben op te nemen of vast te stellen;

2° zij die gebruik maken van die valse akten.

Voor de toepassing van het eerste lid bestaat de jaarrekening, zodra zij voor de vennoten of aandeelhouders ter inzage is gelegd..

De eiser voert aan dat deze bepaling niet bestond op het moment waarop het misdrijf zou zijn gepleegd, aangezien de wet van 23 maart 2019, die het voormelde wetboek invoerde, pas op 1 mei 2019 in werking is getreden.

Uit het feit dat een handeling niet strafbaar is op grond van een nieuwe wet die na de pleegdatum in werking is getreden, volgt niet dat deze handeling niet kan worden gesanctioneerd op basis van een andere wettelijke bepaling die zowel op de datum van het misdrijf als op de dag van het vonnis van kracht was.

De eiser is niet veroordeeld wegens een inbreuk op artikel 3.44 van het Wetboek van vennootschappen.

Het arrest stelt, in antwoord op de conclusies van de eiser, vast dat de betwiste boekhoudkundige inschrijvingen kunnen vallen onder het misdrijf zoals voorzien in de artikelen 193, 196, 197, 213 en 214 van het Strafwetboek.

De appelrechters hebben aldus hun beslissing regelmatig gemotiveerd en wettelijk verantwoord.

Lees hier het arrest