Summer Deal
‘Financieel recht’

5 webinars on demand

Summer Deal
‘Vennootschappen & Verenigingen’

7 webinars on demand

Summer Deal
‘Handel & Consument’

6 webinars on demand

Summer Deal
‘ICT & Privacy’

5 webinars on demand

Handelsagentuur-overeenkomsten : een overzicht na de wet van 16 februari 2022

Webinar on demand

Consumentenrecht anno 2022

Webinar on demand

De 5 meest gemaakte fouten in algemene voorwaarden van webshops (deJuristen)

Auteurs: Romeo Van Overbeke, Chloë Vanderstraeten en Kris Seyen (deJuristen)

Wanneer je webshop niet beschikt over algemene voorwaarden, dan ben je absoluut in de fout. Nochtans blijkt uit eigen onderzoek van deJuristen dat maar liefst 11% van de 500 onderzochte webshops hier reeds de mist in gaat!

Maar ook al beschikt jouw webshop over algemene voorwaarden, dan nog kunnen er verschillende zaken fout lopen. Hieronder volgt een top 5 van de meest gemaakte fouten in algemene voorwaarden van webshops.

Copycats

Je voorwaarden zijn een kopie van (stukken uit) andere algemene voorwaarden.

Inhoud kopiëren van andere websites is in strijd met het auteursrecht. Je mag dus ook niet zomaar andermans teksten overnemen. De  oorspronkelijke auteur kan hiervoor een schadevergoeding eisen.

Daarnaast is het echter ook gewoon een slecht idee. Iedere webshop is immers anders, en heeft dus nood aan eigen, specifieke voorwaarden. Wie zomaar algemene voorwaarden van het internet plukt, riskeert bepalingen op te nemen die helemaal niet toepasselijk zijn, of nog erger: die helemaal niet wettelijk zijn. Naast het gebruik van deze ongeldige bepalingen kan je ook gewoonweg verplichte of noodzakelijke bepalingen vergeten te vermelden. Dit kan allemaal zeer nadelige gevolgen met zich meebrengen.

Ter illustratie

Stel: je hebt een webshop die tweedehands goederen verkoopt. Zulke webshops kunnen de wettelijke garantietermijn van twee jaar voor consumenten in principe terugbrengen op één jaar. De voorwaarde is dan wel dat je deze verkorte garantietermijn uitdrukkelijk opneemt in de algemene voorwaarden op de website. Door het klakkeloos overnemen van andere algemene voorwaarden, zou je dit dus kunnen vergeten. In dat geval zal de consument dan toch recht hebben op een garantietermijn van twee jaar, alhoewel je dat graag korter had gezien.

Miskenning consumentenrechten

Webshops die enkel ondernemingen als klanten hebben (B2B), moeten zich minder zorgen maken. Tussen handelaars is er namelijk een uitgebreidere contractuele vrijheid dan in de verhouding met consumenten. Alhoewel je nu ook in een B2B-verhouding rekening moet houden met verboden bedingen, is dit nog steeds minder streng en verregaand dan in het consumentenrecht.

Dit betekent dat je als eigenaar van een B2C webshop in de opstelling van jouw algemene voorwaarden heel wat consumentenrechten moet respecteren.

Bedenktijd consument

Vooreerst ben je als webshophouder verplicht de wettelijke herroepingstermijn van 14 dagen te vermelden. Binnen deze termijn kan de consument melden aan de onderneming dat deze het product wil retourneren. Na de melding start een nieuwe termijn van 14 dagen om het product dan ook effectief te gaan retourneren.

Indien je deze herroepingstijd fout of gewoonweg vergeet te vermelden, brengt dit de nodige gevolgen met zich mee. De termijn wordt dan als sanctie met 12 maanden verlengd!

In sommige gevallen, onder meer voor gepersonaliseerde producten, geldt het herroepingsrecht trouwens niet. Je dient dan ook uitdrukkelijk te vermelden in de algemene voorwaarden wanneer dit recht niet geldt.

Onrechtmatige bedingen

Verder is het niet toegestaan bepalingen in de algemene voorwaarden op te nemen die in de zwarte lijst van onrechtmatige bedingen staan.

Het is bijvoorbeeld verboden om een onredelijk korte termijn te bepalen om gebreken in het geleverde product te melden, of de leveringstermijn van een product eenzijdig te wijzigen.

ODR-clausule

Het is belangrijk dat je de consument voldoende informeert over de mogelijke klachtenprocedure. De consument kan namelijk klacht indienen bij de Belgische Consumentenombudsdienst of op het Europese Online Dispute Resolution-platform (ODR).

Het aanbieden van online-arbitrage is dus ook een verplichting voor de ondernemer. Het doel hiervan is om een minnelijke oplossing tussen beide partijen te bereiken. Daardoor vermijd je eventuele hoge gerechtskosten. Correcte algemene voorwaarden bevatten dus minstens een link naar het ODR platform. Let wel op, enkel het opnemen van een link is verplicht. Je bent als ondernemer niet verplicht om ook effectief jouw geschil buitengerechtelijk op te lossen.

Je voldoet niet aan de taalvereisten.

In tegenstelling tot andere (juridische) documenten bestaat er geen strikte regeling over het taalgebruik bij algemene voorwaarden. De gouden regel is dat de algemene voorwaarden duidelijk en begrijpelijk moeten zijn voor de tegenpartij. Deze vage omschrijving laat uiteraard nog steeds ruimte voor discussie.

Welke taal is nu nodig?

De veiligste optie is om jouw algemene voorwaarden op te stellen in de taal van jouw klanten. Zo stelt een onderneming gericht op de Benelux-markt zijn algemene voorwaarden het best op in zowel het Nederlands als Frans. In EU-context wordt ervan uitgegaan dat een Franse en Engelse vertaling volstaan. Het is bijvoorbeeld wel verstandig om een specifieke Duitse vertaling te hebben indien je de webshop heel concreet op de Duitse markt gericht is.

Met het oog op transparantie kan je in jouw algemene voorwaarden en op jouw website duidelijk aangeven tot welke landen jouw webshop zich richt. Omgekeerd heb je ook de mogelijkheid om uitdrukkelijk te bepalen aan welke landen je niet levert. In zo’n geval is het natuurlijk essentieel dat je jouw woord ook nakomt.

De consument heeft het recht om de algemene voorwaarden in zijn taal te raadplegen indien de ondernemer hem ook in die taal benadert. Denk dus ook goed na voordat je jouw website in verschillende talen aanbiedt!

Pas op met vertalingen!

Het is dan ook een realistisch scenario dat je als ondernemer je algemene voorwaarden laat vertalen, en vervolgens op de website verschillende taalversies aanbiedt. Hier is het slim om een extra clausule toe te voegen die stelt dat de oorspronkelijke versie steeds primeert op de vertaalde versie(s).

Een voorbeeld van zo’n clausule is de volgende: “The Terms of Sale can be consulted in Dutch, French and English. In case of a discrepancy between the different versions, the Dutch version prevails.”

De voorwaarden zijn niet afdwingbaar

Wanneer je jouw algemene voorwaarden deel wil laten uitmaken van de deal met je klant, moet je voldoen aan 3 criteria.

Ten eerste moet er een redelijke mogelijkheid tot kennisname zijn van de algemene voorwaarden. Die mogelijkheid moet daarenboven bestaan voorafgaand aan de totstandkoming van het contract. En tot slot moeten die voorwaarden ook aanvaard worden door jouw tegenpartij. Dus, als aan één van die criteria niet is voldaan, zal je je niet kunnen beroepen op jouw algemene voorwaarden.

Meer concreet: wanneer je jouw voorwaarden pas meegeeft op de factuur, dan zullen die niet afdwingbaar zijn, want het was niet voorafgaand aan het contract. Of wanneer je wel algemene voorwaarden hebt, maar nergens op de website is de inhoud ervan opgenomen, waardoor jouw klant deze niet kan doornemen. Ook in dat geval zullen jouw algemene voorwaarden niet van toepassing zijn.

Algemene voorwaarden zijn niet up-to-date.

De relevante wetgeving voor webshops verandert regelmatig. Dit betekent dat een webshop die vandaag juridisch in orde is, dat morgen misschien niet meer is. Denk bijvoorbeeld aan de privacywetgeving die constant evolueert, de nieuwe B2B-wet of de modernisering van de garantieregeling.

Het is moeilijk om als onderneming constant op de hoogte te zijn van alle wettelijke wijzigingen met betrekking tot webshops. Up-to-date blijven is echter wel van groot belang!

Conclusie

Zonder degelijke begeleiding en ondersteuning riskeer je al snel opgescheept te zitten met onvolledige, onjuiste en/of verouderde algemene voorwaarden. Wanneer er vervolgens discussies ontstaan met je klanten, start je al bij voorbaat vanuit de zwakkere positie.

Bron: deJuristen