>>>Hoe ontkomen aan indiciaire taxatie? (Lauwers & Seutin)

Hoe ontkomen aan indiciaire taxatie? (Lauwers & Seutin)

Auteur: Thierry Lauwers (Lauwers & Seutin)

Publicatiedatum: 28/07/2019

Als de fiscus oordeelt dat u beter gegoed bent dan uit uw aangegeven inkomsten lijkt, kan de fiscus u belasten op basis van het “indiciair tekort”. Wat is dit en hoe ontkomt u hieraan?

In het kader van de inkomstenbelastingen mag de fiscale administratie de belastbare grondslag ramen volgens “tekenen en indiciën waaruit een hogere graad van gegoedheid blijkt dat uit de aangegeven inkomsten” (artikel 341 WIB 92).

Dit komt erop neer dat de fiscus kijkt naar de uitgaven die u heeft gedaan gedurende een welbepaalde periode. Indien deze uitgaven niet kunnen worden verantwoord aan de hand van de aangegeven inkomsten, kan de fiscus u belasten op het verschil, het zogenaamde “indiciair tekort.”

Wil u ontkomen aan deze indiciaire taxatie, dan dient u tegenbewijs te leveren dat u het surplus aan uitgaven heeft kunnen bekostigen door middelen afkomstig uit niet-belastbare bronnen zoals spaartegoeden, leningen, schenkingen of onbelastbare inkomsten.

Volgens vaststaande cassatierechtspraak volstaat het dat u aan de hand van objectieve en controleerbare gegevens kan aantonen dat u daadwerkelijk beschikte over de nodige middelen op het ogenblik dat de uitgaven dienen te worden verantwoord.

Het is daarbij niet noodzakelijk dat u ook bewijst dat die uitgaven specifiek werden gefinancierd door die middelen die door u  als verantwoording worden aangebracht.

Met andere woorden: U dient dus niet te bewijzen welke euro is gebruikt om welke uitgave te betalen. Het volstaat om over voldoende niet-belastbare euro’s te hebben beschikt op het ogenblik van de uitgaven.

Indien u er niet in slaagt het tegenbewijs te leveren, kan u nog steeds trachten aan te tonen dat de “tekenen en indiciën” door de fiscus willekeurig werden vastgesteld of berekend. Het is immers de fiscale administratie, die eerst aan zet is om een correcte indiciaire afrekening te maken.

De uitgavenposten waarvan de fiscus meent dat deze niet worden verantwoord door aangeven inkomsten dienen te worden vastgesteld en berekend aan de hand van objectieve en controleerbare gegevens. Een belastingaanslag waarvan de grondslag willekeurig is, is immers nietig.

Lees hier het originele artikel

2019-08-10T12:40:45+00:00 10 augustus 2019|Categories: Directe belastingen - Fiscaal recht|Tags: , |