>, Fiscaal recht, Registratie, schenk- en erfbelasting>Fiscale regularisatie anno 2018 : hoe en waarom? (PAQT Advocaten)

Fiscale regularisatie anno 2018 : hoe en waarom? (PAQT Advocaten)

Auteur: PAQT Advocaten

Publicatiedatum: 23/05/2018

In 2018 is het voor Belgische belastingplichtigen nog steeds mogelijk om belastbare bedragen die in het verleden niet in de fiscale aangifte werden aangegeven te regulariseren, mits betaling van een regularisatieheffing.

De mogelijkheid tot regularisatie staat niet enkel open voor ontdoken federale belastingen (bv. personenbelasting; vennootschapsbelasting; belasting over toegevoegde waarde; federale registratierechten) maar ook voor ontdoken gewestelijke belastingen (bv. successierechten/ erfbelasting; gewestelijke registratierechten/ registratiebelasting).

Opgevoerde druk om te regulariseren: de internationale uitwisseling van financiële gegevens

De druk op belastingplichtigen om te regulariseren is groter dan ooit, aangezien buitenlandse bankrekeningen, effectenrekeningen, levensverzekeringen e.d. welke aangehouden worden door een Belgisch rijksinwoner, niet meer verborgen zijn voor de Belgische fiscus. België ontvangt door de wereldwijde implementatie van de ‘common reporting standard’ immers automatisch financiële gegevens uit met meer dan 50 landen, waaronder de lidstaten van Europese Unie maar bijvoorbeeld ook Zwitserland.[1]

De financiële gegevens (saldo, opbrengsten, verkopen, etc.) m.b.t. een bankrekening, effectenrekening of een levensverzekering in bv. Luxemburg welke wordt aangehouden door een Belgisch rijksinwoner, komen m.a.w. automatisch in handen van de Belgische fiscus. Indien de ontvangen gegevens niet zouden overeenstemmen met de aangifte van de betrokken belastingplichtige, dan kan de fiscus een onderzoek starten.

Indien de niet-aangegeven bedragen bovendien ‘met bijzonder opzet’ verborgen zijn gehouden voor de Belgische fiscus, dan riskeert de belastingplichtige niet alleen fiscale sancties (betaling van het belastingsupplement, administratieve geldboetes, belastingverhogingen en nalatigheidsinteresten), maar strikt genomen ook strafrechtelijke sancties (gevangenisstraffen, geldboetes, verbeurdverklaringen e.d.). Daarnaast kan er, naast de fiscale fraude op zich, mogelijk ook sprake zijn van een witwasmisdrijf, met de bijhorende strafrechtelijke gevolgen.

Indien men regulariseert is men niet alleen verlost van het fiscale risico, maar ook van het strafrechtelijke risico. De belastingplichtige zal dus niet meer aangesproken kunnen worden door het parket/openbaar ministerie voor fiscale fraude noch voor de eraan gerelateerde witwasmisdrijven. Ook zal het mogelijk zijn om met voorlegging van het regularisatieattest het geregulariseerde kapitaal terug naar België te repatriëren.

Om te genieten van de voordelen van een regularisatie dient een belastingplichtige een onderbouwde regularisatieaanvraag in te dienen en de verschuldigde regularisatieheffing te betalen.

Het indienen van een regularisatieaanvraag is evenwel complex, aangezien er een federale regeling en een regeling per/in samenwerking met elk Gewest bestaat. Ook wordt er van de indiener gevraagd om gedetailleerd de opbouw/historie van de voorgelegde ‘zwarte’ bedragen uiteen te zetten en deze afdoende te staven met bewijsstukken. Het samenstellen van een regularisatiedossier is dus een moeilijke/ingewikkelde materie geworden.

De regularisatieheffing varieert bovendien  naargelang de specifieke regeling die van toepassingen is: de federale regeling, de Vlaams regeling, de Waalse regeling, de Brusselse regeling of een samenwerkingsverband.

Federale regularisatieheffingen

In het kader van de federale regeling past men in 2018 voor fiscaal niet-verjaarde bedragen (versta: bedragen waarvoor de fiscus nog de bevoegdheid heeft om te taxeren) een verhoging toe van het oorspronkelijke belastingtarief met 23 procentpunten.

Bv. Fiscaal niet-verjaarde niet aangegeven interesten waarvoor het belastingtarief destijds 15% bedroeg: de heffing zal 38% bedragen (15% + 23%).

Bv. Fiscaal niet-verjaarde niet aangegeven dividenden waarvoor het belastingtarief destijds 25% bedroeg: de heffing zal 48% bedragen (25% + 23%).

Bv. Fiscaal niet-verjaarde niet aangegeven beroepsinkomsten waarvoor het belastingtarief destijds 50% bedroeg: de heffing zal 73% bedragen (50% + 23%).

In het kader van de federale regeling past men in 2018 voor fiscaal verjaarde bedragen (versta: bedragen waarvoor de fiscus niet langer de bevoegdheid heeft om te taxeren) een vaste heffing toe van 38%.

Bv. Fiscaal verjaarde niet aangegeven interesten, dividenden of beroepsinkomsten: de heffing zal 38% bedragen.

Ook bij fiscaal verjaarde bedragen is een regularisatie nog steeds noodzakelijk. Dit aangezien de feiten nog steeds aanleiding kunnen geven tot een strafrechtelijke vervolging wegens het misdrijf fiscale fraude en/of een witwasmisdrijf.

Vlaamse regularisatieheffingen

De heffing inzake fiscaal niet-verjaarde bedragen is in het kader van de Vlaamse regeling afhankelijk van het type ontdoken belasting en bedraagt in 2018:

Inzake erfbelasting in rechte lijn en tussen partners: 35%;

Inzake erfbelasting andere gerechtigden: 70%;

Inzake registratiebelasting: 20%.

De heffing in 2018 voor fiscaal verjaarde bedragen is eenvormig vastgesteld op 38%.

Conclusie

Het is voor veel belastingplichtigen hét moment om hun fiscaal verleden te regulariseren, zeker wat inkomsten betreft die verborgen zijn in het buitenland. De Belgische fiscus ontvangt immers automatisch de financiële gegevens van de meeste buitenlandse rekeningen/producten die Belgen aanhouden in het buitenland.

Het is dus niet langer onwaarschijnlijk dat de Belgische fiscus zelf ‘zwart’ vermogen in het buitenland ontdekt. Een regularisatieattest kan evenwel bescherming bieden tegen het fiscale en strafrechtelijke risico dat bepaalde belastingplichtigen momenteel boven het hoofd hangt. Ook laat het regularisatieattest toe om het kapitaal terug naar België te repareren.

Het is aangewezen om nog dit jaar over te gaan tot een regularisatie, aangezien de regularisatietarieven in 2019 en 2020 verder zullen stijgen. Ook is de mogelijkheid om een fiscale regularisatie op te starten in principe voorbij indien de betrokken belastingplichtige reeds het voorwerp uitmaakt van een onderzoek van de fiscus.

Indien u nog wil regulariseren, is tijdig een regularisatieprocedure opstarten dus de boodschap. Wij staan u hier uiteraard graag in bij.

Lees hier het originele artikel

[1] http://www.oecd.org/tax/automatic-exchange/international-framework-for-the-crs/exchange-relationships/#d.en.345426